نقش حياتي فناوري الكترونيكي در آموزش وپرورش

نقش حياتي فناوري الكترونيكي در آموزش وپرورش

يادگيري الكترونيكي زاييده چرخه تحولات سريع و رو به گسترش فناوري هاي نو به مفهوم واقعي آن است. تاكنون تعاريف متفاوتي از يادگيري الكترونيكي ارائه شده است. ما تعريف «كراس» را كه خيلي ها او را مخترع واژه يادگيري الكترونيكي مي دانند انتخاب كرده ايم. كراس يادگيري الكترونيكي را داراي شش نشانه به شرح زير مي داند:
    يادگيري الكترونيكي به وسيله اينترنت صورت مي گيرد. با جديدترين اطلاعات همراه است. مجموعه اي از روش هاي آموزشي را در برمي گيرد (آموزش هاي مجازي، همكاري ديجيتالي، شبيه سازي و...) فراگير محور است و به ويژگي فردي او توجه دارد. اينترنت محور نيست، كثرت گراست (شامل همه مي شود). نهايتاً قابليت انجام دادن فرايندهاي اداري و مديريتي از قبيل: ثبت نام، پرداخت شهريه، نظارت بر روند اجراي فعاليت هاي يادگيرنده، تدريس و اجراي ارزشيابي از راه دور را فراهم مي كند. 
به طور كلي، يادگيري الكترونيكي به آن نوع يادگيري گفته مي شود كه در محيط شبكه به وقوع مي پيوندد و در آن مجموعه اي از فناوري چند رسانه اي، فرا رسانه اي و ارتباطات از راه دور به خدمت گرفته مي شود و نوعي يادگيري است كه در محيط اينترنت صورت مي گيرد و با بهره گيري از فناوري شبكه تسهيل مي شود.


ادامه نوشته

تاريخچه آموزش الكترونيكي

 

تاريخچه آموزش الكترونيكي

 

آموزش از راه دور براي اولين بار در قرن 19 به‌عنوان تحصيلات مكاتبه‌اي (Correspondence Study) شناخته شد. پس از چندی تحصيلات مکاتبه‌ای با استفاده از سيستم پستی فراگير شد و مدارس و ديگر موسسه‌های دارای صلاحيت به ارایه آموزش از راه دور با استفاده از پست پرداختند و ارتباط نوشتاری معلمان و دانش‌آموزان را برقرار کردند. ايالات متحده تنها کشور ارایه‌دهنده تحصيلات مکاتبه‌ای نبود، بلکه کشورهای اروپایی نيز از اوايل دهه 1840 دوره‌هايی برای آموزش خلاصه‌نويسی و زبان ارایه كردند.
در سال 1837 به‌خاطر هزينه‌های پستی، يک آوانگار انگليسی به نام ايزاک پيتمن(Isaac Pitman) از تندنويسی(Shorthand) برای تدريس دوره‌های مکاتبه‌ای در بريتانيا استفاده کرد. وی روش خود را كه مبتنی بر اصول آوايی به‌جاي اصول املايی بود، در سال 1837 در کتابي به نام "الگوي صحيح تندنويسی" توضيح داد. روش خلاصه‌نويسی پيتمن در سال 1852 توسط برادرش بن پيتمن(Benn Pitman) در آمريکا معرفي شد. بن يک موسسه صدانگاری در ايالت اوهايو آمریکا برای تدريس خلاصه‌نويسی و نيز انتشار آثار مرتبط با آن بنياد نهاد. روش خلاصه‌نويسی پيتمن با 15 زبان تطبيق داده شده و امروزه يکی از پركاربردترين روش‌های خلاصه‌نويسی در جهان است.

ادامه نوشته

يادگيري الكترونيكي چيست؟

 

يادگيري الكترونيكي


اينترنت در عرصه های آموزشی نيز چالش های جديدی را ايجاد کرده است . استفاده از بستر و زيرساخت مناسب اينترنت برای آموزش ، طی ساليان اخير بشدت مورد استقبال قرار گرفته است . آموزش الکترونيکی ، آموزش مبتنی بر کامپيوتر (CBT) ، آموزش مبتنی بر اينترنت (IBT) و آموزش مبتنی بر وب (WBT) نمونه اسامی انتخاب شده برای روش های جديد آموزشی می باشند . آموزش ( ياد دادن و ياد گيری ) طی ساليان آينده با انقلابی بزرگ روبرو خواهد شد. امکانات سخت افزاری و نرم افراری موجود، بشريت را بسمت يک انقلاب بزرگ آموزشی سوق می دهد.

آموزش های Online از سال 1990 مطرح و همزمان با رشد تجهيزات و امکانات مربوطه در دهه گذشته ، گام های موثری را در اين زمينه برداشته شده و اينک در نفطه عطفی قرار گرفته است . آشنائی با سيستم های آموزشی جديد برای تمامی دست اندرکاران امر آموزش ، از اهم وظايف است . اگر دانائی را عين توانائی بدانيم ، جوامعی از بشريت به توانائی و خود باوری خواهند رسيد که زير ساخت مناسبی را برای سيستم های آموزشی خود انتخاب و بر همين اساس حرکات هدفمند و سيستماتيک آموزشی را با تاکيد بر عناصر متفاوت موجود در يک سيستم آموزشی ، آغاز نمايند. آموزش های الکترونيکی فرصت مناسبی را برای تمام دست اندرکاران سيستم های آموزشی بوجود آورده است تا هر چه سريعتر بتوانند آموزش های فراگير و مبتنی بر آخرين فن آوری های موجود را در سازمانها و موسسات خود آغاز نمايند.



آموزش الکترونيکی چيست ؟



آموزش الکترونيکی امکان فراگيری مستقل از زمان و مکان را برای دانش پژوهان فراهم می آورد. جايگاه کامپيوتر در آموزش های الکترونيکی بسيار حائز اهميت است . با پيکربندی مناسب کامپيوتر ( سخت افزار، نرم افزار و شبکه ) امکان استفاده از آموزش های الکترونيکی برای علاقه مندان فراهم می گردد. عملکرد کامپيوتر در آموزش های الکترونيکی نظير عملکرد موبايل در ارتباطات است . با استفاده و پيکربندی مناسب موبايل امکان برقراری ارتباط مستقل از زمان و مکان خاص برای افراد بوجود می آيد.

آموزش الکترونيکی می تواند مبتنی بر CD-ROM ، شبکه ، اينترانت و يا اينترنت باشد. آموزش الکترونيکی برای ارائه محتوی از عناصر اطلاعاتی با فرمت های متفاوت نظير: متن ، ويدئو ، صدا، انيميشن ، گرافيک و محيط های مجازی و يا شبيه سازی شده استفاده می نمايد. تجارب بدست آمده از آموزش های الکترونيکی بمراتب گسترده تر از تجارب آموزشی بدست آمده در يک کلاس درس سنتی است . آهنگ فراگيری در سيستم های آموزشی الکترونيکی از يک روند مشخص و سيستماتيک تبعيت کرده و مخاطبان خود را با هر نوع سليقه و گرايش بسرعت جذب می نمايد.

آموزش های الکترونيکی رمز موفقيت خود را در شيوه ارائه ، نوع محتويات و توزيع ( عرضه ) مناسب می دانند. در آموزش های الکترونيکی از اغلب مسائل موجود در آموزش های سنتی نظير : سخنرانی های يکطرفه ، تعامل و ارتباط ضعيف با فراگيران ، اجتناب می گردد. با استفاده از نرم افزارهای مربوط به سيستم های آموزش الکترونيکی می توان بسرعت محيط های آموزشی موثر و کارآ را با بهره گيری از عناصر متفاوت آموزشی ايجاد کرد.

منبع : شبکه فن آوری اطلاعات ایران


مدرسه الكترونيكي

 

مدرسه الكترونيكي

با گسترده شدن فناوری اطلاعات و نفوذ وسایل ارتباط از راه دور به عمق جامعه ، ابزار ها و روش های آموزش نیز دچار تحول شدند. تحول این ابزار ها و روش ها در جهتی است که هر فرد در هر زمان و هر مکان بتواند با امکانات خودش و در بازه زمانی که خودش مشخص می کند مشغول یادگیری شود.
در سال های نه چندان دور آموزش از راه دور مطرح شد. این نوع آموزش ویژگی های خودش رو دارد و دارای مزایا و معایبی است. ابتدا آموزش به صورت مکاتبه ای بود و تنها راه ارتباط استفاده از نامه بود. با پیشرفت تکنولوژی و از همه مهمتر ارزان تر شدن هزینه استفاده از تکنولوژی، استفاده از ابزار های جدید تر برای انتقال دانش مطرح شد. با به وجود آمدن و گسترش اینترنت این پدیده جدی تر دنبال شد و ابزار ها و روش ها و استاندارد هایی برای آموزش الکترونیک مطرح شد و هر روز اصلاحات جدیدتری در این زمینه انجام می شود.در واقع می شه گفت آموزش الکترونیکی استفاده از ابزار های انتقال اطلاعات به صورت الکترونیکی (مثل اینترنت) برای انتقال اطلاعات و دانش است.
امروز اول راجع به دو کلمه training و learning صحبت می کنم. Training به معنی آموزش دادن است و learning به معنی یاد گرفتن است. در رویکرد سنتی از روش آموزش دادن استفاده می شود که چون همراه با زور و اجباره باعث افت تحصیلی دانش آموز می شود و حتی ممکن است مشکلاتی در خارج از محیط آموزشی برای دانش آموز پیش بیاورد. اما در رویکرد جدید از روش آموزش گرفتن استفاده می مس شود. چون در این روش فرد، خود می خواهد یاد بگیرد بنابر این زور و اجباری هم در کار نیست و در نتیجه مشکلات قبلی به وجود نه خواهد آمد.
بعد از اینکه با مفاهیم مقدماتی آموزش الکترونیک آشنا شدید بهتر است دامنه یادگیری آن را نیز بدانید. یا به عبارت بهتر، آموزش الکترونیک در چه محیط هایی و با چه ابزاهایی ارائه می شود. آموزش الکترونیک دامنه گسترده ای دارد و بسته به نوع استفاده و امکانات به چند دسته تقسیم می شود.

1. آموزش بر پایه وب: در این روش آموزش از طریق اینترنت خواهد بود. در اکثر موارد آزمون ها و ارائه مدرک هم از طریق الکترونکی و وب است. کلاس های درس ، یادداشت های درس، جزوه ها، اتاق بحث، پست الکترونیکی و غیره جزء ویژگی های این روش هستند و همگی برروی وب ذخیره می شوند. البته به علت انعطاف پذیری فوق العاده آموزش الکترونیک می توانید نحوه آموزش را به طریق دلخواه، مناسب با فعالیت خودتان، شرایط موجود و امکانات طراحی و پیاده سازی کنید؛ از این رو بعضی از ویژگی های گفته شده می توانند در سیستم شما وجود نداشته باشند یا ویژگی های دیگری جایگزین آن ها باشند.
2. آموزش مبتنی بر کامپیوتر: در این روش احتیاجی به اتصال به اینترنت و حتی به شبکه نیز نیست. مگر در موارد خاص. در این روش اطلاعات بروی یک واسط الکترونیکی ذخیره می شود و کاربر با استفاده از یک کامپیوتر یا ابزار خواننده آن واسط الکترونیکی می تواند از آن استفاده کند. یک مثال متعارف آن استفاده از
CD آموزشی است که در کشور خودمان بسیار از آن استفاده می شود
3. آموزش از طریق وسایل و ابزار دیجیتال همراه: آموزشی است که از طریق و سایل و ابزارهای دیجیتالی همراه از جمله
PDA و Tablet PC و ... ارائه می شود.
4. آموزش از طریق تلفن همراه: آموزشی است که کاملا جدید است و تقریبا می تواند در گروه بالا قرار گیرد اما به علت افزایش تعداد افراد دارنده تلفن همراه و تمرکز بروی این روش که به
mlearning شهرت یافته دسته ای جدا برای آن در نظر گرفته می شود. به خوبی می توان این روش را پیاده سازی کرد. ولی لازمه آن ایجاد زیر ساخت های مخابراتی است. خیلی از مردم مخصوصا در جوامع شهری وقت زیادی از خود را در انتظار وسایل نقلیه، ترافیک و غیره از دست می دهند. تا همین چند سال پیش افراد برای استفاده از این وقت، کتاب هایی همراه خود جابه جا می کردند که مشکات خودش را داشت مثلا در را ه های ناهموار آسیب زیادی به چشم وارد می شد و ... . با ارائه ذخیره ساز های دیجیتالی صدا، مطالعه به سمت آموزش از طریق صدا حرکت کرد؛ ولی همچنان آموزش از طریق چشم بالاترین کارایی را دارد. بنابراین استفاده از ابزارهای دیجیتالی تصویری بهتر از همه است زیرا :
4.1 می توان به جای نوشته از تصاویر ثابت و متحرک و یا فیلم استفاده کرد
4.2 می توان اندازه نوشته ها را بسته به موقعیت و کاملا دلخواه بزرگ و کوچک کرد.
4.3 می توان از خوانندگان متن یا صدای ضبط شده همراه متن و حتی موسیقی در کنار آموزش استفاده کرد.
4.4 در صورت خستگی از مطالعه می توان از وسایل تفریحی داخل این وسایل استفاده کرد.

منبع : شبکه فن آوری اطلاعات ایران

محيط يادگيري الكترونيكي وكلاس مجازي

 

محيط يادگيري الكترونيكي داراي دو مدل مي‌باشد:

۱- مدل همزمان

۲- مدل ناهمزمان

در مدل همزمان نياز است که يادگيرنده و مدرس بطور هم زمان در فرآيند آموزش شرکت داشته باشند.مزيت اين روش اين است که تعامل دو طرفه بين مدرس و  يادگيرنده در زمان واقعي و بدون تاخير انجام مي شود.تلويزيون‌هاي دو طرفه، تلنفرانس ها و گفتگوهاي (چت ) اينترنتي از اين قبيل اند.

در مدل غير همزمان نيازي به حضور يادگيران و اساتيد در يک زمان نيست و لازم نيست کـه يادگيران در يک مکان و يک زمان جمع شوند در اين روش يادگيران مي توانند زمان هاي آموزشي خود را تنظيم نمايند و با توجه به صورت کاري خود از لحاظ زماني مطالب درسي را جمع آوري کنند.  از اين جهت آمـوزش غير همزمان انعطـاف بيشتري نسبت به آمـوزش همزمان  دارد.از مزيت هاي ديگر آن مي توان به حق انتخاب از لحاظ مکاني و زماني براي يادگيرنده و فرصت هاي آموزشي دو  طرفه براي تمام يادگيران اشاره نمود.

استفاده از ابزارهاي همزمان در تدريس دوره‌هاي آموزش الكترونيكي تاثيري به سزايي در ملموس شدن آموزش‌ها دارد. يكي از اين ابزارها كلاس مجازي مي‌باشد.

كلاس مجازي سيستمي است كه ارتباط صوتي و تصويري زنده بين دو يا چند نفر را در چند شهر يا مركز گوناگون به صورت همزمان امكان پذير مي‌سازد.

كلاس‌هاي مجازي داراي چند مدل هستند:

1- كنفرانس‌هاي ويديويي دوطرفه. در اين روش ياددهنده و يادگيرنده همديگر را مي‌بينند و مي‌توانند با همديگر به گفتگو بپردازند.

2- در اين مدل مدرس و يادگيرنده تصوير همديگر را نمي‌بيند و فقط صدا ردوبدل مي‌شود.

3- روش ديداري و شنيداري. در اين مدل از دو حالت مدل‌هاي قبلي استفاده مي‌گردد. هرگاه مدرس اسلايد ندارد، تصوير او نمايش داده مي‌شود و هرگاه مطلبي با اسلايد بيان مي‌َشود، فقط اسلايد و صداي او ديده و شنيده مي‌شود.

نقش مدرس درمحيط يادگيري الكترونيكي

  •   هدايت كننده
  • راهنمايي كننده
  • وساطت كننده
  • ارائه اهداف آموزشي
  • ارائه بازخورد
  • مديريت فرايند آموزش
  • پشتيباني فني
  • مشاركت در بحث
  • آغاز گري بحث
  • منبع : شبکه فن آوری اطلاعات ایران

روشهاي تدريس الكترونيكي

 

روشهاي تدريس الكترونيكي

در مورد به کارگیری it در آموزش و پرورش بحث های زیادی شده و عموما از it به عنوان یک ابزار تکنیکی برای بالابردن سطح آموزش سخن رفته است. این امر نکته روشن و قابل توجهی را پیش روی ما قرار می دهد که نیاز مبرم به پیشرفت و حرفه ای شدن معلمان در زمینه it دارد.
برای ایجاد یادگیری های مؤثر، جایی که
فناوری در اختیار اهداف یادگیری در مدرسه است، تنها معلمان هستند که در مواقعی حساس مبتنی بر پایه احتیاجات و شیوه های یادگیری دانش آموزان، تکنیک های
it را در برنامه ریزی تحصیلی به کار می برند.
این معلم است که برای
آموزش و تدریس می بایست از نمودهای فناوری استفاده کند، بنابراین باید روش های تدریس با رویکردهای جدید را تجربه کرد، آنها را مستند کرد و نشر داد.
شواهد نشان می دهد وقتی که معلمان دانش خود را در زمینه موضوع درس و شیوه یادگیری دانش آموز به کار می بندند،
به کارگیری فناوری اطلاعات بیشترین اثر مستقیم را بر پیشرفت شاگردان دارد. هنگامی که دانش آموزان در فهم و درک خود در به کارگیری نرم افزاری خاص در کار فردی یا گروهی یا کلاسی به کنجکاوی (تردید) کشیده می شوند، شاهد این پیشرفت خواهیم بود. در مورد اثرات به کارگیری فناوری اطلاعات در کار دانش آموزان و ارائه کار آنها، پژوهش های کمی صورت گرفته است.
دامنه کاربردهای
آموزشی
it بسیار وسیع است. در یک طرف آن فعالیت های بسیار محدود است که عمدتا بر پایه روش های سنتی قرار دارد و در طرف دیگر آن، تغییرات اساسی در رویکردهای تدریس قرار می گیرد. به عنوان مثال، بعضی از معلمان از وایت برد تعاملی (interactive whiteboard) در نمایش دادن محتوا و نظریات در مباحث کلاسی به روش سنتی استفاده می کنند، در حالی که معلمان دیگر اجازه می دهند دانش آموزان برای نشان دادن نمایشنامه هایی که خودشان طراحی و فیلمبرداری کرده اند، در کلاس از این وسیله استفاده کنند.
مطالعات نشان می دهد مؤثرترین کاربرد (
it) آن است که معلم و برنامه های نرم افزاری، فهم و فکر دانش آموز را به چالش می کشاند و این کار از طریق شرکت تمامی دانش آموزان در بحث کلاسی با استفاده از وایت برد تعاملی و یا کار دانش آموزان با رایانه به صورت فردی و گروه های دونفره صورت می گیرد. اگر معلم مهارت سازماندهی دانش آموزان را بر مبنای فعالیت هایی مبتنی بر فناوری اطلاعات داشته باشد، آنگاه کارایی کلاسی و فردی دانش آموزان می تواند به موازات هم مؤثر باشد.
به کارگیری فناوری اطلاعات (
it) توسط دانش آموزان به صورت دونفره، گروهی یا کلاسی، (مثلا استفاده از وایت برد تعاملی) معلمان را قادر می سازد تا از طریق گوش دادن به توضیحات دانش آموزان، بازخوردهای فراوانی را به دست آورند. از این نکته، معلمان می توانند دید عمیق تری را از پیشرفت دانش آموزان و شناخت آنها به دست آورند. مشارکت دانش آموزان به صورت دونفره یا تیمی در استفاده از منابع فناوری اطلاعات، در موضوعات به خصوصی باعث می شود آنان بتوانند فهم یکدیگر را از یادگیری به چالش بکشند و از طریق مشارکت، مطالب بیشتری را فراگیرند.
مدارک جامعی مبنی بر تأثیر یا کمک کردن
فناوری اطلاعات (
it) روی پیشرفت دانش آموزان وجود دارد. این مدارک نشان می دهد که این ویژگی و مزایا، به روشی که معلم برای انتخاب کردن سازماندهی استفاده از منابع فناوری اطلاعات اتخاذ می کند، بستگی دارد و این فعالیت ها با کارهای کلاسی و فعالیت های خارج کلاس تلفیق می شود. در حال حاضر، انواع منابع فناوری اطلاعاتی موجود و در دسترس نشان می دهد که به کارگیری فناوری اطلاعات همیشه روی اهداف ویژه ای از برنامه درسی متمرکز است.
مطالعات انجام شده ثابت کرده است
ورود فناوری اطلاعات در آموزش نه یک جریان سخت افزاری بلکه روندی نرم افزاری است. به طور کلی ورود سخت افزار بدون تدارک تمهیدات لازم که مهم ترین آنها بستر سازی فرهنگی است، قطعا به ناکامی منجر خواهد شد. توسعه فناوری اطلاعات در زمینه های مختلف و به خصوص در قسمت آموزش از جمله مسائلی است که تمامی کارشناسان به آن روی آورده اند. اما در عین حال صاحب نظران اعتقاد دارند که در حیطه آموزش اگر معلمان با فناوری اطلاعات احساس مشارکت نکنند، مطمئنا توسعه فناوری اطلاعات در این زمینه دچار مشکل خواهد شد.


منبع : شبکه فن آوری اطلاعات ایران  تاریخ : 31   خرداد   1388  شاخه : فن آوری اطلاعات